Mooi weer in Omaha

Ik vind het wel gaan. Onbestendig, beetje fris, windje, af en toe breekt de zon door en over vijf minuten kan het er buiten weer heel anders uitzien. Typisch Hollands weer. Gezellig.

Afgelopen donderdagnacht bracht ik mijn dochter naar Schiphol voor een tweeweeks verblijf met haar moeder, met wie ik in de vorige eeuw een stormachtig huwelijk had, in de altijd-zonnige Algarve. Popelen deed ze, want die oerhollandse gezelligheid is in de zomer meteorologisch meestal niet zo heel fijn. Vandaag belde ze, puffend dat het leven op het droge nauwelijks leefbaar was. Niet aan maar in het hotelzwembad was het gelukkig nog wel uit te houden. Verder was het er wel leuk. Gezelligheid onderwater.

Enige weken geleden ging mijn vrouw met zoontje voor familiebezoek van drie weken naar haar herkomstland Maleisië. Ze wilde haar moeder, oud, suikerziek en der dagen te bed zat, nog eens in leven zien voordat dit niet meer zou kunnen. Ook zij popelde, opgetogen als zij was om haar omvangrijke familie en achtergelaten vriendenkring weer eens te zien. Na enige dagen belde zij, puffend dat het leven zonder airconditioning nauwelijks leefbaar was. Elektrisch gekoelde gezelligheid.

Het lijkt ook wel een veilig onderwerp, het weer. Ik heb er althans nog nooit ruzie over zien ontstaan. Het is een dermate chaotisch, dus fundamenteel onbegrijpelijk systeem dat er weinig meer aan te doen valt dan het te registreren. En met wat ingewikkelde vectormatrices binnen veilige onzekerheidsmarges voorspellen wat kan gebeuren. Ideaal om te behandelen tijdens ongemakkelijke momenten. In de lift bijvoorbeeld, om de gedachte aan elkaars geur te verdrijven. Of tijdens een receptie, om op de automaat een causerie aan te gaan, onderwijl een reden bedenkend voor een volgende keer om verstek te laten gaan. Nederland mag dan gezellig zijn, het weer is hier altijd slechter dan elders. De consensus hierover lijkt algemeen.

‘Niet veel weer he?’

‘Nee, niet best’

‘Mijn dochter zit nu in Portugal, daar is het een stuk beter’

‘Wij gaan volgende week naar Griekenland’

‘Lekker’

Enzovoorts. Genoeg gesprekstof voor een veilige vijf minuten, zonder ook maar een begin van controverse op te roepen, of een anderszins beklijvende indruk achter te laten. Betrekkingen leveren altijd gedoe op, en het weer voorkomt dat zonder sociale schade.

Alles overwegende ben ik wel tevreden over het weer in Nederland. In de tropen is het alleen maar droog of nat, en overigens altijd snikheet. In de subtropen is het alleen maar heet, en lijkt het seizoen slechts kenbaar uit de aanwezigheid van toeristen. In Nederland is het af en toe ook iets te warm naar mijn smaak, dat wel. En het mag hier iets vaker onweren. Waarschijnlijk is, bij nadere beschouwing, het weer in Nebraska nog beter dan hier. Misschien is er in Omaha zelfs wel een Nederlandse enclave. Dan is het er ook nog eens gezellig.